Dankjewel & Zelfliefde

Wanneer “lief” weerstand oproept

Wanneer mensen mij “lief” noemden, voelde ik weerstand.

Er stroomde soort van woede door me heen, echter zei ik vaak: “dankjewel”, want dat is toch een compliment? Echter wees ik hier mezelf af. Hierdoor erkende ik mijn eigen gevoel, mijn waarheid niet, omdat ik het niet uitsprak. Nog belangrijker: door dat ik “dankjewel” zei, liet ik diegene toe.

Niet bang zijn om afgewezen te worden, maar om er geen discussie van te maken. Om mezelf uit te leggen waarom ik me zo voelde. Eigenlijk wist ik daar het antwoord niet op, dus slikte ik mijn waarheid in.

Twee dingen gebeuren hier

Ten eerste:
Ik voel eerder dan ik zelf kan verklaren. Echter dat moet niks afnemen om het te communiceren. Want ik ben niemand verantwoordelijk over het uit te leggen of verklaren waarom. Dat ik dat eiste van mezelf, was een overtuiging die me tegenhield om mijn waarheid te delen.

Wat resulteerde dat ik me kleiner maakte, mezelf saboteerde. Zodoende nam ik onbewust een stukje van mijn zelfwaardering af. Hoe terecht ik me ook voelde, ik gedroeg me tegenstrijdig.

De kunst is: wat ik ervaar, dat uit te dragen om mezelf in mijn essentie te laten zijn voor my sake. Mezelf niet te verlaten! Dat is zelfliefde wat authenticiteit uitdraagt. De hoogste frequentie.

Ten tweede:
Automatisch “dankjewel” zeggen is niet altijd zuiver. Bijvoorbeeld wanneer je de situatie wilt verzachten, of als iemand iets invult over jou. Onder andere als iemand je autonomie ondermijnt maar het verpakt als zorg, of bang wilt maken met zijn of haar angsten op jou projecteert.

Want als je hier dankjewel op zegt, neem je hun emoties over en gaat dat ten koste van jouw energie. Je reguleert de emoties van een ander. Dat is niet jouw verantwoordelijkheid.

Wanneer zeg je “dankjewel”?

Als het werkelijk je voedt, iemand naast je staat, niet boven jou of niet uit beleefdheid. Wanneer zorg niet gepaard gaat met angst, projectie of controle.

Het allerbelangrijkste: dat je erna rustiger en sterker voelt.

Bewustzijn en energie

Het is een uitwisseling; je hoeft niks over te nemen. Het overnemen was iets wat ik onbewust deed. Een lek van mijn energie waarvan ik nu bewust ben. Nu niet meer. Ik ben bewust.

Zonder me te hoeven verklaren of verder te verantwoorden wanneer ik m’n gevoel en waarheid die in mij leeft, uitdraag.